چگونه در میانه جنگ تابآوری خود را حفظ کنیم؟
جنگ نهتنها تهدیدی برای کالبد انسان است، بلکه روان را نیز در معرض آسیبهای جدی نظیر ترس، اضطراب، سوگ و بیخوابی قرار میدهد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز مهاباد، روانشناسان بر این باورند: پذیرش هیجانات و پرهیز از سرکوب یکی از مهمترین نکات محسوب میشود، تجربه احساساتی، چون اندوه، خشم و اضطراب در شرایط جنگی کاملاً طبیعی است. آگاهی از این هیجانات و نامگذاری آنها، پایه اصلی درمانهای مبتنی بر تروماست. انکار یا سرکوب این احساسات تنها باعث افزایش فشار روانی مضاعف خواهد شد.
آنان با اشاره به نقش مخرب اخبار غیررسمی در تشدید اضطراب، توصیه کردند: افراد تنها از منابع خبری معتبر استفاده کرده و میزان مواجهه روزانه خود با اخبار را محدود کنند تا از فرسایش روانی جلوگیری شود.
ارتباط با خانواده و دوستان یکی از قویترین عوامل محافظتکننده در برابر اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی است. حفظ این پیوندها احساس انزوا را کاهش داده و تابآوری فردی و جمعی را ارتقا میدهد.
تداوم بخشیدن به عادات روزانه، حس پیشبینیپذیری و کنترل بر محیط را به انسان بازمیگرداند.
این استراتژی که در برنامههای حمایتی سازمان ملل (MHPSS) نیز مورد تأکید است، برای مقابله با بحران بسیار حیاتی ارزیابی میشود.
بهرهگیری از تکنیکهای آرامسازی نیز در این برهه ضروری است و تمرینات تنفس عمیق، توجهآگاهی (Mindfulness) و تحرکات بدنی ساده، ابزارهای کارآمدی برای تنظیم هیجانی هستند که از سوی سازمان جهانی بهداشت بهعنوان مداخلات سطح اول توصیه شدهاند.
کودکان و سالمندان در بحرانها بیشترین آسیب را میبینند. ایجاد محیط امن، استفاده از زبان ساده برای گفتوگو و مداخلات بازیمحور برای کودکان در کنار مراقبتهای مداوم از سالمندان، از ضرورتهای این دوران است.
در صورت بروز نشانههای هشداردهنده جدی همچون اختلال خواب شدید، افکار آسیبرسان یا بحرانهای روانی حاد، مراجعه به متخصص و دریافت کمکهای حرفهای روانشناختی امری حیاتی و غیرقابلچشمپوشی است.