سبقت گرفتن از میانگین کشوری با برداشت حدود چهار تن گل محمدی در هر هکتار

بیش از یک‌ هزار و ۵۰۰ هکتار سطح زیر کشت این گل سالانه بیش از پنج هزار و ۵۰۰ تن گلبرگ‌تر به دست می‌دهد که در کنار گلاب می‌تواند به دست کم هشت نوع فرآورده جانبی تبدیل شود.

 

به گفته‌ حمیدرضا کاوند مدیر جهادکشاورزی شهرستان دلیجان، گل‌های محمدی این شهرستان به دلیل نوع خاک منطقه از عطر و اسانس بالایی برخوردار است و میانگین برداشت در هر هکتار بیش از سه و نیم تا چهار تن است که از میانگین کشور پیشی گرفته است.

 

به گفته باقری از بهره برداران گل محمدی در شهرستان دلیجان با وجود میزان بالای برداشت گل و با وجود گلابگیری‌های سنتی حجم قابل توجه گلبرگ‌های برداشت شده به نیاسر و قمصر کاشان برای گلابگیری می‌رود در حالی که اگر واحد بزرگ گلاب و اسانس گیری در این شهرستان فعال بود ارزش افزوده گل از دو به ۱۰ برابر در این شهرستان می‌رسید و گویا گل محمدی قربانی زنجیره ناقص فرآوری است.

 

از کاربرد‌های سنتی گل محمدی می‌توان به آرامش‌بخشی آن تا عطرسازی، طعم دلپذیر آن در انواع خوراکی و غذا‌ها، و خاصبت درمانی آن اشاره کرد.

 

اسانس گل محمدی به‌عنوان ماده اولیه‌ای ارزشمند انواع عطرهاست، اما در ایران این صنعت حلقه مفقوده‌ای است که آسیب و زیان آن متوجه استان و اشتغال و کشاورزان آن است چرا که بخش عمده‌ای از گل‌ها برای اسانس گیری به خارج می‌رود.

 

بر اساس اعلام سازمان جهاد کشاورزی استان، پیش‌بینی می‌شود از میزان برداشت امسال حدود هشت میلیون لیتر گلاب در استان تولید شود.

 

صنایع فرآوری مرتبط نیز در داخل استان فعال هستند و فقط ۲۰ لیتر اسانس گل محمدی در استان تولید و به کشور‌های آلمان و حوزه خلیج فارس صادر می‌شود.