اکثر رأی‌دهندگان انگلیسی خواهان لغو برگزیت

   به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از ایندیپندنت، طبق گفتهٔ برجسته‌ترین نظرسنجی‌گر انگلستان، رأی‌دهندگان در این کشور برگزیت را یک ناامیدی بزرگ می‌دانند و معتقدند ارزشش را نداشت. آنها از پیوستن دوباره انگلیس به اتحادیهٔ اروپا حمایت می‌کنند.

تصمیم به خروج از اتحادیهٔ اروپا آزمون زمان را پس نداده و به‌گفتهٔ پروفسور سر جان کرتیس، عامل بدتر شدن اوضاع مهاجرت و اقتصاد دانسته می‌شود.

او در کتاب سر آنتونی سلدون با عنوان «اثر برگزیت» که بخش‌هایی از آن در ایندیپندنت منتشر شد، می‌نویسد: همه‌پرسی ۲۰۱۶ نتوانسته بحث دربارهٔ اینکه انگلستان باید داخل اتحادیهٔ اروپا باشد یا خارج از آن را حل‌وفصل کند. کشور اکنون بیرون از نهادی قرار دارد که دست‌کم اکثریتی نسبی مایل‌اند عضو آن باشند.

حداقل در حال حاضر، بخش قابل توجهی از رأی‌دهندگان به این نتیجه رسیده‌اند که خارج بودن از اتحادیهٔ اروپا ارزشش را ندارد.

انتشار این بخش‌ها بخشی از کارزار جدید ایندیپندنت دربارهٔ این است که انگلیس چگونه می‌تواند پیوند‌های ازهم‌گسیختهٔ خود با اروپا را بازسازی کند. این کارزار با عنوان اروپا: راه بازگشت شامل خبر، تحلیل، مصاحبه و رویداد‌های زنده خواهد بود که تأثیر برگزیت و اینکه رابطهٔ آیندهٔ ما با اروپا باید چگونه باشد را بررسی می‌کند.

سر جان می‌گوید طبق ۵۰۰ نظرسنجی انجام‌شده از سال ۲۰۱۶، حمایت از برگزیت به‌طور چشمگیری تغییر کرده است.

او می‌نویسد که در پنج سال گذشته یک چرخش قاطع و مداوم علیه برگزیت رخ داده است. سر جان می‌افزاید: در نتیجه، موفقیت رأی‌گیری ۲۰۱۶ به‌عنوان یک تمرین دموکراسی مستقیم قابل بحث است.

برای بسیاری از مردم، اقتصاد در عمل بسیار بدتر از آنچه انتظار داشتند از آب درآمده است.

به‌همین ترتیب، این انتظار وجود داشت که اگر انگلستان از اتحادیهٔ اروپا خارج شود، مهاجرت کاهش یابد. اما در حالی که مهاجرت از کشور‌های عضو اتحادیهٔ اروپا کاهش پیدا کرد، مهاجرت از کشور‌های غیرعضو به‌شدت افزایش یافت.

سر جان می‌گوید: رأی‌دهندگان به‌نظر می‌رسد به این تجربهٔ غیرمنتظره با سرزنش برگزیت واکنش نشان داده‌اند.

به‌گفتهٔ او، تصور گسترده‌ای وجود داشت که برگزیت تفاوت عملی چندانی در توان انگلستان برای تصمیم‌گیری مستقل ایجاد نکرده است.

او می‌نویسد: در مجموع، برگزیت برای بسیاری از رأی‌دهندگان به یک ناامیدی تبدیل شده است. بیشتر مردم فکر می‌کردند مهاجرت پس از خروج از اتحادیهٔ اروپا کاهش می‌یابد. اما در عمل، بسیاری اکنون باور دارند که این خروج باعث افزایش مهاجرت شده است.

در حالی که برخی همیشه دربارهٔ پیامد‌های اقتصادی خروج تردید داشتند، اکنون این دیدگاه گسترده وجود دارد که اقتصاد در نتیجهٔ برگزیت بدتر شده است.

او افزود که این باور نیز وجود دارد که انگلیس اکنون نفوذ کمتری در جهان دارد.

برگزیت تا حد زیادی نتوانسته انتظارات رأی‌دهندگان حامی خروج را برآورده کند؛ بنابراین تعجب‌آور نیست که حمایت از خارج ماندن از اتحادیهٔ اروپا اکنون بسیار کمتر از سال ۲۰۱۶ است، زمانی که اکثریتی اندک به خروج رأی دادند.

سر جان در پایان نتیجه‌گیری می‌کند: رأی اندک به نفع برگزیت چندان در برابر آزمون زمان دوام نیاورده است. ظرف یک سال، توازن افکار عمومی شروع به چرخش علیه این تصمیم کرد و تا زمان خروج رسمی انگلستان، اکثریتی هرچند محدود مخالف آن بودند.

چند سال پس از خروج، این اختلاف به یک فاصلهٔ دو رقمی تبدیل شد.

در این موضوع، امید‌هایی که رأی‌دهندگان حامی خروج زمانی به برگزیت داشتند، کاملاً نقش بر آب شده است.

او همچنین می‌گوید ادعا‌هایی که برگزیت را راهی برای بازپس‌گیری حاکمیت انگلستان معرفی می‌کردند نیز نادرست از آب درآمده‌اند.