ضعف آتش بس در غرب آسیا به دلیل روابط ترامپ و نتانیاهو

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، از لندن، در تحلیل روزنامه ایندیپندنت آمده است:" به نظر می‌رسد آخرین فوران خصومت‌ها بین ایران و اسرائیل فعلاً مهار شده است، پس از آنکه دونالد ترامپ اصرار داشت که او "تمام تصمیم ها" را در خاورمیانه گرفته است، اما در منطقه‌ای به شدت شکننده، بنیامین نتانیاهو دوباره نشان داده که آماده است تصمیمات خودش را بگیرد.

 تبادل موشک‌ها در روز‌های یکشنبه و دوشنبه، نمونه بارزی از بی‌ثباتی ذاتی برزخ فعلی بین جنگ و صلح بود، اما همچنین نور روشنی بر روابط پیچیده و متعارض بین رئیس جمهور آمریکا و نخست وزیر اسرائیل، دوستان و دشمنانی که می‌توانند سرنوشت آتش‌بس فعلی را تعیین کنند، تاباند.

ترامپ روز یکشنبه تمام تلاش خود را کرد تا تأکید کند که شریک غالب در این رابطه است. او به فایننشال تایمز گفت: "من تمام تصمیم‌ها را می‌گیرم. او تصمیم‌ها را نمی‌گیرد. " کم‌تر از یک هفته قبل، کاخ سفید جزئیاتی از یک سخنرانی تند و زننده از ترامپ را فاش کرده بود که در آن به نتانیاهو گفته بود "دیوانه" است و گفته بود که نمی‌داند چه می‌کند و به او گفته بود "حالا همه از تو متنفرند.

 "طبق گزارش‌ها، هدف از این سخنان تند، هشدار به نتانیاهو در مورد حمله به بیروت در راستای تعقیب حزب‌الله بود، که خط قرمزی برای ایران از نظر نقض آتش‌بس منطقه‌ای گسترده‌تر تلقی می‌شود. ترامپ معمولاً در پاسخ به هرگونه نافرمانی احتمالی، از تحقیر عمومی استفاده می‌کند. این روش علیه نتانیاهو، کم‌تر از یک هفته جواب داد.

پس از یک رشته تلفات اسرائیلی‌ها در لبنان در آخر هفته، نخست‌وزیر دستور بمباران پایگاه حزب‌الله در منطقه ضاحیه در جنوب بیروت را در روز یکشنبه صادر کرد که باعث شد ایران در پاسخ، موشک‌های ایرانی را به سمت اسرائیل شلیک کند.

 با وجود اینکه ترامپ توانست موشک‌های پرتابی را رهگیری کند و ترامپ اصرار داشت که تلافی نکند، نتانیاهو دستور واکنش متقابل داد: حملات موشکی علیه اهدافی در ایران. این تبادلات تا صبح دوشنبه ادامه یافت، پیش از آنکه هر دو طرف اعلام توقف کنند تا ترامپ بتواند آتش‌بس را از سر بگیرد و محاصره تنگه هرمز را "تا رسیدن به یک توافق نهایی" حفظ کند.

ترامپ در شبکه اجتماعی خود قول داد: "همه چیز باید سریع پیش برود"، در تضمینی نخ‌نما که بار‌ها در دو ماه گذشته آتش‌بس - با تأثیر رو به کاهش بر قیمت جهانی نفت - ارائه کرده است. ترامپ و نتانیاهو در ۲۸ فوریه با هم علیه ایران وارد جنگ شدند، اما به محض اینکه مشخص شد پیروزی سریع و تغییر رژیم وعده داده شده توسط اسرائیلی‌ها بعید است محقق شود، ظرف چند روز از مسیر خود منحرف شدند.

 از آن زمان به بعد، منافع آن‌ها به طور فزاینده‌ای از هم دور شده است. هنگامی که ایران تنگه هرمز را بست، افزایش شدید قیمت نفت و وقفه در جریان محصولات شیمیایی تجارت جهانی به یک تهدید سیاسی برای ترامپ تبدیل شد. با وجود تقسیم‌بندی ناعادلانه حوزه‌های انتخابیه توسط جمهوری‌خواهان و سرکوب رأی‌دهندگان، دموکرات‌ها امکان قابل قبولی برای به دست گرفتن حداقل یک مجلس کنگره در انتخابات نوامبر و تضعیف اقتدار او دارند.

بلافاصله، رئیس جمهور به وضوح ترجیح می‌دهد در حالی که میزبان جام جهانی فوتبال است، از عوامل حواس‌پرتی جهانی دوری کند. فشار انتخاباتی بر نتانیاهو، او را در جهت مخالف سوق می‌دهد. اگر او نتواند یک تغییر جهت ایجاد کند، ائتلاف حاکم او در رأی‌گیری که باید قبل از پایان اکتبر برگزار شود، شکست خواهد خورد.

 با توجه به اوضاع فعلی، با وجود تمام بمباران‌های سه سال گذشته، او نمی‌تواند ادعا کند که به هیچ یک از وعده‌های خود برای خنثی کردن دشمنان اصلی اسرائیل: ایران، حزب‌الله و حماس عمل کرده است.

 منطق سیاسی نتانیاهو او را به سمت تهاجم بیش‌تر به امید دستیابی به موفقیت، مانند فروپاشی رژیم در تهران، سوق می‌دهد. برای جلب حمایت راست افراطی اسرائیل، نتانیاهو باید هر از گاهی خود را آماده مقابله با ترامپ در پیگیری آن کارزار چند جبهه‌ای نشان دهد، اما هیچ رهبر اسرائیلی نمی‌تواند پل‌های پشت سر خود را با واشنگتن، ضامن اصلی امنیت خود، خراب کند.

این امر خط باریکی را برای عبور باقی می‌گذارد. متقاعد کردن ترامپ برای پیوستن به حمله به ایران بزرگ‌ترین پیروزی دوران کاری نتانیاهو بود، اما این پیروزی در حال فروپاشی است. توافق صلح آمریکا و ایران بدون مشارکت اسرائیل در حال مذاکره است و در شکل گزارش شده فعلی آن، رژیم را با یک برنامه هسته‌ای محدود، اما ادامه‌دار در قدرت باقی می‌گذارد.

 با اصرار تهران، هرگونه توافقی همچنین دست اسرائیل را در برخورد با حزب‌الله در لبنان خواهد بست. بهترین شرط نتانیاهو برای بقای سیاسی‌اش این است که مذاکرات صلح شکست بخورد و آمریکا دوباره به جنگ با ایران کشیده شود. مقامات دولت او پیوسته این نتیجه را در جلسات توجیهی غیررسمی پیش‌بینی کرده‌اند و تاکنون حق با آن‌ها بوده است. با وجود تمام ادعا‌های مکرر او مبنی بر اینکه صلح تقریباً در دسترس است، ترامپ به وضوح دریافته است که تحمل هرگونه توافقی که با توافق هسته‌ای باراک اوباما در سال ۲۰۱۵ قابل مقایسه باشد، دشوار است، به خصوص اگر شامل چیزی به اندازه تحویل دارایی‌های آزاد شده ایران به شکل بسته‌های پول نقد که به تهران منتقل شده، شرم‌آور باشد.

فوران خصومت‌ها در آخر هفته و حل و فصل موقت آن ها، خروج از این برزخ را نزدیک‌تر نمی‌کند. هم ترامپ و هم نتانیاهو به لطف استعداد تشخیص نقاط ضعف رقبا به اوج رسیدند و می‌توانند به وضوح نقاط ضعف یکدیگر را ببینند. هر دوی آنان بر فراز ماشین‌های سیاسی از هم پاشیده قرار دارند و هنگامی که قدرت خود را از دست بدهند، با خطر جدی قانونی رو‌به‌رو می‌شوند. گفته می‌شود ترامپ هفته گذشته بر سر نتانیاهو فریاد زده است: "اگر من نبودم، الان زندان بودی.

 "تا این جای سال جاری، این دو رهبر مسن، با جنگیدن، راه حل مشترکی برای مشکلات داخلی خود یافته‌اند. نتانیاهو همچنان مصمم است که به کار خود ادامه دهد و قدرت نظامی آمریکا را با خود همراه کند، در حالی که ترامپ مردد است. تا زمانی که این ماجرای دو نفره حل نشده باقی بماند، خاورمیانه همچنان بهای آن را خواهد پرداخت".