پخش زنده
امروز: -
فروزانفرد:
تضمین کیفیت صنایع غذایی با سیاستگذاری و مدیریت حرفهای
عضو هیئت مدیره انجمن ملی کیفیت با تأکید بر اینکه کیفیت در صنایع غذایی تنها به دانش فنی وابسته نیست، گفت: ثبات در زنجیره تأمین، سیاستگذاری و قیمتگذاری، مهمترین پیششرطهای دستیابی به کیفیت پایدار است.
حسن فروزانفرد در مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، با توجه به چالشهای مدیریت کیفیت در صنایع غذایی کشور اظهار داشت: مهمترین مشکل مدیریت کیفیت در این صنعت، نه کمبود دانش فنی، بلکه بیثباتی محیط تولید است.
به گفته وی، کیفیت زمانی میتواند پایدار بماند که زنجیره تأمین، سیاستگذاریها و نظام قیمتگذاری از ثبات و قابلیت پیشبینی برخوردار باشند.
فروزانفرد گفت: در وضعی که این ثبات وجود ندارد، حتی سازمانهایی که از پیشرفتهترین نظام های مدیریت کیفیت بهره میبرند نیز ناچار میشوند به تصمیمهای کوتاهمدت و واکنشی روی آورند. به بیان دیگر، کیفیت در ایران بیش از اینکه قربانی ضعفهای درونسازمانی باشد، تحت تأثیر وضع بیرونی قرار دارد.
وی با شرح مفهوم کیفیت در صنایع غذایی، اظهار داشت: کیفیت غذایی بر سه مؤلفه اصلی ایمنی، ثبات و اعتمادپذیری، استوار است. کیفیت، زمانی معنا می یابد که محصول تولیدشده امروز و همان محصول در ماههای آینده، تجربهای یکسان و قابل اعتماد برای مصرفکننده ایجاد کند.
عضو هیئت مدیره انجمن ملی کیفیت ادامه داد: ارزیابی کیفیت بر اساس شاخصهایی همچون ایمنی میکروبی و شیمیایی، ویژگیهای حسی محصول و پایداری فرایند تولید انجام میشود. در نهایت، کیفیت زمانی محقق شده است که مصرفکننده بتواند با اطمینان کامل به یک نشان تجاری اعتماد کند.
وی درباره عوامل مؤثر بر کیفیت و ایمنی مواد غذایی نیز گفت: کیفیت از مرحله تأمین مواد اولیه آغاز میشود و استفاده از مواد اولیه سالم و استاندارد، نخستین شرط دستیابی به محصول باکیفیت است. پس از آن، فرایند تولید، نگهداشت تجهیزات و رعایت انضباط بهداشتی، نقش تعیینکنندهای دارند.
فروزانفرد تأکید کرد: در ایران، عامل دیگری نیز به این مجموعه اضافه میشود و آن ثبات در تأمین و سیاستگذاری است. هرگونه اختلال در این حوزهها نه تنها سطح کیفیت را کاهش میدهد، بلکه هزینههای مستقیم و غیرمستقیم زیادی را نیز به سازمانها تحمیل میکند.
وی، نقش مدیریت ارشد را در استقرار فرهنگ کیفیت بسیار مهم دانست و گفت: فرهنگ کیفیت از اتاق مدیرعامل آغاز میشود. زمانی کیفیت در یک سازمان نهادینه خواهد شد که مدیران ارشد، آن را سرمایهای راهبردی بدانند، نه یک هزینه اضافی. همچنین لازم است نظام های انگیزشی به گونهای طراحی شوند که کیفیت، تشویق و به گزارشهای فنی، بدون ملاحظه های غیرتخصصی، توجه شود.
عضو هیئت مدیره انجمن ملی کیفیت در پایان با توجه به ضرورت ایجاد تعادل میان کاهش هزینهها و حفظ کیفیت، اظهار داشت: این تعادل، تنها از مسیر افزایش بهرهوری امکانپذیر است، نه از راه کاهش استانداردها. کاهش ضایعات، بهبود فرایندها، اتوماسیون هدفمند و طراحی محصول متناسب با توان واقعی زنجیره تأمین از جمله راهکارهای پایدار در این زمینه هستند. هرگونه کاهش هزینه که موجب تضعیف اعتماد مصرفکننده شود، در حقیقت هزینههای بیشتری را در آینده به سازمان تحمیل خواهد کرد.
نظر شما