برگزاری مراسم حماسه حسینی در آیینه شعر و ادب فارسی

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، عبدالرضا مظاهری، استاد عرفان اسلامی و عضو شورای علمی انجمن، در این نشست با نگاهی عرفانی به واقعه عاشورا، فهم حقیقت این رویداد را در گرو شناخت مفاهیم عشق و محبت دانست و گفت: برای درک عاشورا باید معنای «حب» و «عشق» را به‌درستی دریافت؛ چراکه در سنت عرفانی، حب ظرفی است که آلودگی‌ها و کدورت‌ها در آن ته‌نشین می‌شود و حقیقت ناب باقی می‌ماند.

وی افزود: عاشق در مواجهه با معشوق از دوگانگی‌ها و تعلقات فاصله می‌گیرد و به مرحله‌ای می‌رسد که هیچ امر دیگری او را از محبوب غافل نمی‌کند؛ همان‌گونه که در واقعه کربلا هیچ مانعی نتوانست امام حسین(ع) را از مسیر حق بازدارد.

مظاهری با بیان اینکه در ساحت عشق، معشوق سراسر وجود عاشق را فرا می‌گیرد، اظهار داشت: همین حقیقت، پایداری و استقامت در راه محبوب را رقم می‌زند.

وی همچنین با اشاره به مفهوم «وُد» در قرآن کریم، محبت الهی را به معنای ثبات در عشق دانست و گفت: امام حسین(ع) را می‌توان مظهر اسم «ودود» الهی به شمار آورد.

عضو شورای علمی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ادامه داد: هنگامی که عشق بر انسان حاکم می‌شود، عقل به معنای محاسبات متعارف، جای خود را به درک خواست معشوق می‌دهد. از این منظر، امام حسین(ع) با وجود آگاهی از شرایط و موازنه‌های ظاهری، مسیر خود را بر اساس حقیقتی فراتر از محاسبات معمول دنبال کرد.

وی افزود: در عرفان اسلامی، مرتبه‌ای از عشق وجود دارد که عاشق دیگر توان پنهان داشتن آن را ندارد و همه وجودش در مسیر اظهار محبت قرار می‌گیرد.

مظاهری با اشاره به مفهوم شهود در عرفان اسلامی گفت: اگر انسان به مرتبه حب الهی دست یابد، به مقام شهود می‌رسد و در این مرحله خداوند با اسم «جمیل» بر او تجلی می‌کند. در چنین نگاهی، رنج‌ها و مصائب معنایی متفاوت می‌یابد و همه امور در پرتو حقیقت الهی دیده می‌شود.

وی در تبیین این دیدگاه به سخن مشهور حضرت زینب(س) اشاره کرد و گفت: پاسخ «ما رأیتُ إلّا جمیلاً» را می‌توان در پرتو همین نگرش عرفانی فهمید؛ نگاهی که در آن انسان از ظاهر رنج عبور کرده و حقیقت الهی را مشاهده می‌کند.

این استاد عرفان اسلامی عشق را حقیقتی روحانی دانست و افزود: در این مرتبه، مناسبات متعارف دگرگون می‌شود و آنچه بر رفتار انسان حاکم است، حقیقت محبت است، نه جایگاه‌ها و تعلقات ظاهری.

وی در پایان با اشاره به جلوه اسم «جمیل» الهی در واقعه عاشورا تصریح کرد: امام حسین(ع) با اتکا به شهود و حقیقت عشق الهی، افقی فراتر از ظاهر حوادث را مشاهده می‌کرد و همین معنا سبب استواری، آرامش و پایداری او و یارانش در مسیر کربلا شد.