پخش زنده
امروز: -
عضو هیئت پارلمانی ایران در PUIC، گفت: در جریان حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی خسارات قابل توجهی به میراث فرهنگی و تاریخی ایران وارد شد که نشان میدهد هدف نه فقط توان نظامی بلکه حافظه تاریخی و هویت تمدنی یک ملت بود.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از خانه ملت، سید یحیی سلیمانی در نشست کمیته دائمی تخصصی امور فرهنگی، حقوقی و گفت وگوی تمدنها و ادیان اتحادیه بین المجالس اسلامی (PUIC)، گفت: ابتدا مراتب خرسندی خود را از حضور در این مجمع ارزشمند همکاران پارلمانی کشورهای اسلامی را ابراز میدارم و از مجلس ملی جمهوری آذربایجان و دبیرخانه PUIC برای میزبانی شایسته این نشست صمیمانه سپاسگزاری میکنم. موضوعی که در دستور کار این کمیته قرار دارد، یکی از ماندگارترین و در عین حال حساسترین چالشهای حقوقی، فرهنگی و تمدنی جهان معاصر است؛ این پرسش بنیادین که چگونه میتوان از مقدسات دینی، میراث فرهنگی و هویت تمدنی ملتهای مسلمان در برابر دو روند نگران کننده و هم زمان حمایت کرد.
وی افزود: از یک سو گسترش تبعیض اسلام هراسی و اهانت به مقدسات در برخی جوامع غیر اسلامی و از سوی دیگر تخریب عامدانه و نظاممند آثار فرهنگی و تاریخی در جریان مخاصمات و بحرانهای مسلحانه، گرچه این دو پدیده در ظاهر متفاوت به نظر میرسند، اما در واقع از یک ریشه مشترک سرچشمه میگیرند؛ ریشهای که در نفی حق ملتها برای حفظ هویت دینی، فرهنگی و تاریخی خود نهفته است. از منظر حقوق بین الملل، هتک حرمت متون مقدس و تحریک نفرت مذهبی با اصول بنیادین حقوق بشر بین المللی در تعارض قرار دارد. ماده ۲۰ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی هرگونه دعوت به نفرت دینی را که منجر به تبعیض خصومت یا خشونت شود منع میکند. کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ برای حمایت از اموال فرهنگی در زمان مخاصمات مسلحانه و پروتکلهای الحاقی آن تخریب عمدی آثار تاریخی و فرهنگی را نقض آشکار حقوق بشردوستانه بین المللی دانسته و در موارد گسترده و سازمان یافته آن را در زمره جنایات جنگی قرار میدهد.
عضو هیئت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC، گفت: جمهوری اسلامی ایران نیز اخیراً تجربهای تلخ و دردناک در این زمینه را از سر گذرانده است. از ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸) فوریه ۲۰۲۶ در جریان حملات نظامی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران خسارات قابل توجهی به میراث فرهنگی و تاریخی کشور وارد شد. بر اساس گزارشهای منتشر شده بیش از ۱۲۰ اثر تاریخی و موزه در نقاط مختلف ایران آسیب دیدند؛ از جمله در تهران ۶۱ اثر تاریخی شامل کاخ گلستان، ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو و مجموعه سعد آباد و در اصفهان نیز ۲۳ اثر تاریخی از جمله کاخ چهلستون با قدمتی بیش از چهار قرن متحمل خسارت شدند این آسیبها از سوی یونسکو رسما تایید شده است.
وی افزود: این تنها بعد فرهنگی این تجاوز نبود. در همان روزهای آغازین جنگ حمله به دبستان شجره طیبه در میناب استان هرمزگان به شهادت ۱۵۶ شهروندان بیگناه منجر شد. ۱۲۰ دانش آموز ۷۳ پسر و ۴۷ دختر و ۲۶ معلم زن و هفت تن از اولیای دانش آموزان این فاجعه جنایت بار علیه بشریت بود که یکی از تلخترین لحظات این جنگ را رقم زد. در کنار تخریب آثار باستانی نشان میدهد که هدف این تعرض نه صرفاً توان نظامی بلکه حافظه تاریخی و هویت تمدنی یک ملت بود. اقدامی که مطابق کنوانسیون لاهه و اساسنامه رم مصداق نقض جدی حقوق بشر دوستانه بین المللی قلمداد میشود. با این حال ملت بزرگ ایران به لطف الهی و با تکیه بر مقاومت دلیرانه فرزندانش و همبستگی ملی توانست دشمن را از دستیابی به اهداف تجاوزکارانه اش باز دارد.
سلیمانی گفت: تاریخ هفت هزار ساله ایران و زخمهای وارد شده بر پیکره تمدنی این سرزمین اسطورهای به ما آموخته است؛ متحاوزان آمدند و رفتند، اما ایران ماند و تمدن ایران، هر بار، چون ققنوس از خاکستر هر ویرانی با شکوه بر خاسته است. این کمیته میتواند و باید از چنین تجربیاتی برای تقویت همکاریهای مشترک جهان اسلام بهره گیرد، در این راستا جمهوری اسلامی ایران پیشنهاد تشکیل ایجاد مکانیسم گزارش دهی منظم میان کشورهای عضو در خصوص موارد اسلام هراسی، هتک حرمت مقدسات دینی در کشورهای غیر عضو و همچنین مستندسازی و گزارش دهی تخریب میراث فرهنگی در کشورهای عضو و مناطق درگیر بحران را میدهد تا امکان پیگیری حقوقی و دیپلماتیک این موارد در مجامع بین المللی فراهم شود.
وی افزود: گفت و گوی نهادی میان اسلام و سایر ادیان و فرهنگها علاوه بر سطوح نخبگانی و دینی در عرصه همکاریهای پارلمانی نیز تقویت شود تا احترام به مقدسات، تنوع فرهنگی و میراث مشترک بشری به بخشی پایدار از سیاست گذاریهای ملی و بین المللی تبدیل شود. در پایان تاکید میکنم، امنیت فرهنگی و هویت تمدنی منطقه و حفاظت از میراث مشترک دینی تاریخی و فرهنگی نیازمند همبستگی و مسئولیت پذیری مشترک ملتهای منطقه و مشارکت و همکاری کشورهای اسلامی و تمامی مدافعان گفتوگو، احترام متقابل و همزیستی مسالمت آمیز است.